Przebarwienia

Przebarwienia skóry mogą stanowić istotny defekt kosmetyczny.
Pod względem obrazu histologicznego przebarwienia można podzielić na: naskórkowe i skórne.

Naskórkowe przebarwienia dzielimy na:

  • Przebarwienia pochodzenia melanocytowego tzn. związane z nadmierną liczbą melanocytów w naskórku
  • Przebarwienia związane z nadprodukcja melaniny przez prawidłową liczbę melanocytów.

Do stanów tej grupy zalicza się:

  • piegi (ephelides),
  • ostudę ( chloasma, melasma)występowanie ostro odgraniczonych, przebarwionych (zwykle brązowych), symetrycznych plam na policzkach, czole, rzadziej na karku lub górnej wardze, bez poprzedzającego i towarzyszącego stanu zapalnego,
  • plamy soczewicowate starcze (letingines seniles),
  • przebarwienia pozapalne.

Przyczyny powstawania przebarwień:

  • inne kuracje hormonalne
  • choroby wątroby,
  • zaburzenia miesiączkowania,
  • zapalenia przydatków,
  • niedoczynność nadnerczy
  • Pod wpływem promieniowania słonecznego dochodzi do samoistnego pojawiania się przebarwień o podłożu hormonalnym,
  • ciąża,
  • stosowanie doustnej antykoncepcji,
  • stosowanie zastępczej terapii hormonalnej
  • okres menopauzy
  • nadczynność tarczycy,
  • stosowanie leków (np. hydantoiny, mesantoina).
  • działanie substancji fitotoksycznych lub fotoalerizujących, znajdujących się w lekach, kosmetykach, mydłach.

Wymienione schorzenia nie wymagają leczenia farmakologicznego, lecz z uwagi na defekt kosmetyczny są poddawane terapii odbarwiającej przy zastosowaniu różnych metod – profesjonalnych zabiegów kosmetycznych lub z zakresu kosmetologii, dermatologii estetycznej

Do obecnie stosowanych składników o potwierdzonych klinicznie właściwościach rozjaśniających/depigmentacyjnych zalicza się:

  • Hydrochinon
  • Mącznica lekarska
  • Kwas kojowy
  • AHA

Pigmentacja ma postać brązowych plam występujących na czole, policzkach, nosie, rzadko na żuchwie, a w skrajnej postaci, może dochodzić do przebarwień w formie pasów w środkowej części twarzy.
Barwnik zwykle znajduje się w naskórku, ale zdarzają się przebarwienia skóry właściwej i postacie mieszane. Poziom na którym jest najwięcej barwnika melaminowego, ma ważne znaczenie prognostyczne co do skuteczności zabiegów.

Najlepsze efekty usuwania przebarwień uzyskuje się w przypadku terapii skojarzonej(, polegającej na usunięciu już istniejących przebarwień), oraz na hamowaniu, zachodzących z udziałem tyrozynazy wczesnych reakcji enzymatycznych, które prowadzą do produkcji melaniny.

Zalecamy:

  • Preparaty depigmentacyjne
  • Kremy z filtrem
  • Peelingi kwasowe
  • Dermabrazje i derma lifty
Udostępnij:Share on FacebookShare on Google+
Następny wpis

Zostaw odpowiedź